Pracuję w nurcie Gestalt, który zalicza się do jednego z pięciu psychoterapeutycznych nurtów uznawanych w Polsce, a dokładnie do nurtu humanistyczno-egzystencjalnego, czy też zamiennie nazywanego doświadczeniowo-egzystencjalnym. Jednym z fundamentalnych założeń terapii Gestalt jest założenie, że dopiero w spotkaniu z innym człowiekiem możemy poznać i doświadczyć siebie. Klient – w relacji dialogu z terapeutą – dochodzi do tego, co myśli, czuje i co robi. Tym samym może (nierzadko po raz pierwszy) zobaczyć siebie. Z tego właśnie powodu, centrum pracy terapeutycznej w tym ujęciu jest autentyczna relacja, jaką współtworzą klient i terapeuta. Kolejnym fundamentem Gestaltu jest przekonanie, że każdy z nas ma zdolność do samoregulacji, a terapia polega właśnie na przywróceniu czy udrożnieniu tej zdolności – psychoterapeuta wspiera klienta w odkrywaniu drogi do prawdziwego siebie. Podejście Gestalt w dużej mierze skupia się na teraźniejszości i na bezpośrednim, subiektywnym doświadczeniu klienta – nie oznacza to ignorowania przeszłych doświadczeń klienta,  tylko zajmowanie się nimi dlatego, że stanowią one istotny element teraźniejszości.